Anadolu, İran, Irak, Suriye, Filistin, Arabistan ve Mısır’ı içine alan bölgeye Yakın Doğu ya da Ön Asya denir. OsmanlIların tarih sahnesine çıktıkları dönemlerde Yakın Doğu ve Balkanlarda, İlhanlIlar, Altın Orda Devleti, Memlükler, Bizans İmpartorluğu, Trabzon Rum İmparatorluğu, Türk Beylikleri, Türkiye Selçukluları, Bulgarlar, Sırplar, Arnavutlar, Eflâk ve Boğdan Voyvodalıkları, Macar, Bosna ve Hırvat krallıkları yaşamaktaydı. Ancak bu devletlerden hiçbiri bahsedilen bölgelere hakim durumda değildi.


Anadolu’da Durum


Türkiye Selçuklu Devleti Kösedağ Savaşı’ndan sonra Moğollara bağlı hale geldi. XIII. yüzyıl sonlarında Moğol baskısının azalması üzerine Türkiye Selçuklularının uç bölgelere yerleştirdiği Türkmen beyleri, Anadolu’daki otorite boşluğundan yararlanarak beylikler kurdular. Bu beyliklerden biri de OsmanlI Beyliği’ydi.


Anadolu’da merkezi otoritenin olmaması, Anadolu Selçuklularının ve Bizans İmparatorluğu’nun zayıflaması Osmanlı Devleti’nin kuruluşunu ve genişlemesini kolaylaştırmıştır.


Bizans ve Balkanlarda Durum


Bu dönemde Bizans İmparatorluğu taht kavgaları ve Haçlı Seferleri nedeniyle Anadolu’da ve Balkanlarda etkisini kaybetmişti. Bizans İmparatorluğu siyasal ve askeri yönden zayıfladığı için Anadolu’daki şehir ve kasabaların yönetimini ele geçiren valiler (tekfurlar) merkezi dinlemiyor, kanunsuz hareket ediyor ve halktan ağır vergiler topluyorlardı.

Tekfurların bu uygulaması halkın yönetimden memnuniyetsizliğine yol açtı. Bu nedenle Bizans topraklarındaki halk Osmanlı Devleti’ne fazla direnmemiştir.


XIV. yüzyıl başlarında feodalite (derebeylik) rejimi yaygın olduğu için Avrupa devletleri siyasal birliklerini kuramamıştı.



  • Balkanlarda ve Avrupa’da;

  • Siyasal birliğin kurulamaması

  • Küçük devletlerin bulunması

  • Avrupa toplulukları arasında mezhep farklılıklarından dolayı çatışmaların yaşanması



Yöneticilerin baskılarından bıkan halkın memnuniyetsizliği gibi nedenler Osmanlı Devleti’nin Balkanlarda genişlemesini ve bölgeye yerleşmesini kolaylaştırmıştır.